Op twitter:

Weet je dat zeker? De meeste kledinglabels vermelden niet of het om echt of nepbont gaat. Fabrikanten zijn tegenwoordig in staat om namaakbont te maken dat zó sterk op echt bont lijkt, dat het zelfs voor kenners soms moeilijk is om het onderscheid te maken. Op de prijs kun je ook al niet afgaan, want bont hoeft niet duur te zijn. Echt bont uit China kan goedkoper zijn dan nepbont.

Op internet kun je trouwens wel een aantal slimme trucjes vinden om erachter te komen of bont echt is of niet (google 'bonttest'). Maar omdat echt bont tegenwoordig sterk is bewerkt, kan het er vaak opvallend nep uitzien. En zelfs al ben jij er echt he-le-maal zeker van dat voor jouw bontkraagje alleen een pluche konijn is gesneuveld, dan nog moet je eens goed overwegen of je er wel de straat mee op zou gaan. Je doet dan namelijk mee aan een nogal lugubere modetrend. Mensen zullen jou en tientallen andere mensen zien rondlopen in wat lijkt op een dood dier, en mogelijk in de verleiding komen om je voorbeeld te volgen.

Vaak wordt het argument gegeven dat het vlees wordt gebruikt om op te eten, maar hoe vaak heb jij het vlees van nertsen, vossen of wasbeerhonden (de dieren die het meest voor bont worden gebruikt) gegeten in je leven? Daarnaast is voor een konijnenbontje bijvoorbeeld een ouder konijn van een speciaal ras nodig, met een goed ontwikkelde vacht. Voor konijnenbont is juist weer een mals jong konijn nodig, met vaak een minder ontwikkelde vacht. Bont komt van dieren die speciaal voor hun vacht gefokt worden, hun gevilde lichamen zijn afval.
De dodingmethoden voor de twee verschillende doeleinden zijn ook zeer verschillend. Voor het maken van een bontje wordt een dier bijvoorbeeld anaal geëlektrocuteerd, om vervolgens (levend) gevild te worden. Wasbeerhonden worden regelmatig doodgeslagen of -geschopt. Je wilt toch geen bloedvlekken of messteken op je nieuwe bontjas?! Bij de slacht van een dier voor het vlees, maakt het weinig uit dat het er tamelijk bloederig aan toe gaat.
In het verleden hebben bontfokkers wel eens geprobeerd recepten te ontwikkelen, zodat ook geld verdiend kon worden aan het vlees van hun dieren. Maar wat bleek? Nertsenvlees is niet te vreten!

Heeft Arie Boomsma je dat soms wijsgemaakt? Diervriendelijk bont bestaat helemaal niet! Sowieso komen de dieren nooit op een prettige manier aan hun einde. Daarbij komt dat ook pelsdieren die uit het wild zijn gevangen, en dus niet hun leven in een kale vieze kooi hebben hoeven slijten, flink moeten lijden voor ze in een bontkraag worden veranderd. Ze worden namelijk gevangen met wildklemmen, die met grote kracht om hun poten dichtslaan. Een dier kan soms dagen in zo´n klem vastzitten totdat de jager hem komt halen. In andere gevallen knagen de dieren hun eigen poten af om maar los te kunnen komen, en ontvluchten ze zwaar verminkt. Het enige diervriendelijk bont zit aan een dier dat nog leeft.

Ergens klopt dit wel. Het dier is inderdaad dood en merkt er nu niets meer van dat hij of zij om jouw nek hangt. Maar dat neemt niet weg dat het diertje een vreselijke lijdensweg heeft moeten doorstaan om daar te komen, terwijl het nooit heeft gevraagd om daar te eindigen!
De dieren worden massaal in koude, tochtige loodsen gehouden waar ze in kleine draadgazen hokken worden gehuisvest. Ze kunnen hierin nauwelijks hun kont keren en staan de hele dag op draadgaas. Uit frustratie knagen ze aan hun poten, staarten of aan die van hun hokgenootjes. De wonden helen nauwelijks door de giftige stoffen in hun urine en uitwerpselen onder hun kooien. Het dier mag blij zijn als het in dat hokje sterft, want wat er komen gaat is verschrikkelijk...
Wanneer de vacht op zijn mooist is, kan het bont geoogst worden… Als de dieren geluk hebben worden ze eerst gedood door bijvoorbeeld vergassing. Wanneer het dier pech heeft, krijgt het een metalen buis in de anus geschoven voor anale elektrocutie. Dit moet ervoor zorgen dat het dier zonder een spatje bloed dood gaat, jammer genoeg slaagt dit niet altijd. Vaak wordt er te weinig stroom gebruikt, waardoor het dier verlamd raakt, maar nog volledig bij bewustzijn is. Vervolgens wordt het dier van onder naar boven gestript, terwijl het alles voelt... Het enige wat hij of zij dan nog aan haar op het lichaam heeft zijn de wimpers die hopelijk zo snel mogelijk neergaan om te ontsnappen aan deze vreselijke (machteloze) strijd.

Dit eerste is niet helemaal zeker. Op het label van jassen met bont wordt zelden vermeld welk dier er voor is gestorven – en of er überhaupt een dier voor is gestorven! Veel bontjes komen uit China, waar het doden van honden en katten voor bont big business is. Zo worden er bijvoorbeeld ook veel kattenspeeltjes vanuit dit land geïmporteerd, gemaakt van kattenbont. Kun je je voorstellen dat je kat speelt met een stukje huid en haar van een andere kat? Of kun je je voorstellen dat je je eigen hond of kat om je nek hebt hangen?
Bovendien ervaart een nerts net zo goed pijn en stress als een konijn, dus of je het dier er nou knuffelbaar uit vindt zien of niet: hij heeft zeker geleden!

Dit klopt niet, het dier is doodgemaakt speciaal voor zijn vachtje en omdat jij het koopt. Okee, het bontje lag al wel in de winkel, maar het komt er op neer dat als mensen blijven vragen naar een product, de producent blijft produceren. Een beetje cru misschien om een dier een product te noemen, maar dat is wel zoals men het ziet.

Dat klopt, het zijn beide dierlijke producten die in de originele staat gewoon zouden ontbinden. Omdat de dragers van bont en leer niet zo gediend zijn van microben, maden en de geurtjes die vrijkomen bij het ontbindingsproces -denk karbonade van een week oud op je schouders - is het bont een aantal keer met een chemisch goedje behandeld om het goed te houden. Als je een bontjas zou begraven, zou je het bij wijze van spreken, 20 jaar later weer op kunnen graven, uitkloppen en kunnen dragen.

Een internationale dierenbeschermingsorganisatie heeft onlangs een rapport uitgebracht over gifstoffen in bont: 15 bontproducten werden getest op giftige stoffen en in vrijwel alle gevallen werden deze in gevaarlijke hoeveelheden ontdekt. Zelfs een kinderjas bleek gevaarlijk voor de gezondheid!

De hoeveelheid energie die nodig is om een bontmantel te produceren van op pelsboerderijen geteelde dieren is 60 keer zo groot als de energie die nodig is om een kunstbontjas te produceren.